Panorama na Bełdno.

BEŁDNO

    Bełdno - to niewielka, ale atrakcyjnie położona miejscowość należąca do Gminy Żegocina. Łatwo tu dojechać zarówno od strony Żegociny drogą w kierunku Kamionnej, jak i Kamionnej, drogą w kierunku Żegociny. W roku 2001 w 73 domostwach zamieszkiwało ponad 260 mieszkańców. Jest tu jeden GS-owski sklep, 2 przystanki PKS (choć żaden autobus tu już nie kursuje, poza dowożącym dzieci do szkoły w Żegocinie), zmodernizowana remiza strażacka, a w byłej szkole Świetlica Wiejska. Była tu kiedyś jeszcze trzyklasowa szkoła filialna, ale z powodu niewielkiej ilości dzieci jej działalność została przez Radę Gminy w Żegocinie zawieszona.         
    W
ieś jest zgazyfikowana, a ponad 90 % mieszkańców ma telefony. Nie ma kłopotów z wodą, gdyż przy dużym udziale samych mieszkańców wybudowano grawitacyjny wodociąg. Jedyną aktywna organizacją działającą we wsi jest Ochotnicza Straż Pożarna. Działa także Spółka Wodna, która prowadzi własny wodociąg.
    O przeszłości Bełdna (zwanego dawniej Bedlne lub Belne) niewiele wiadomo. Skąd taka właśnie nazwa wsi? Niektórzy mieszkańcy wsi twierdzą, że od włoskiego "bella" - piękna. Położenie wsi w urozmaiconym krajobrazie jest faktycznie urokliwe.  Wieś została lokowana w roku 1398 na prawie niemieckim i na początku stanowiła własność mającego swoją siedzibę w Libichowej (dziś przysiółek Trzciany) klasztoru Kanoników Regularnych św. Marka. Później należała do dóbr szlacheckich. Na początku XX wieku wybudowano we wsi murowany budynek szkolny.
    Nie było tu wielkich i ważnych wydarzeń historycznych, choć - jak podają źródła - w czasie I wojny światowej. w grudniu 1914 roku kwaterowały tu polskie legiony uczestniczące w operacji limanowsko - łapanowskiej.  
   W okresie dwudziestolecia międzywojennego mieszkańcy wsi udawali się za chlebem i pracą do Ameryki, a także na Węgry. W okresie II wojny światowej niektórzy mieszkańcy wsi zaangażowali się w działaność konspiracyjną.
   Najwięsze przemiany we wsi zaszły po II wojnie światowej. Zbudowano tu, przy dużym nakładzie pracy społecznej, pierwszy w powiecie dom ludowy, rozebrany w latach 90-tych XX wieku. Mieszkańcy wsi założyli jednostkę ochotniczej straży pożarnej, także spółkę wodną, która zbudowała wodociąg. Wieś została zelektryzowana, a później także zgazyfikowana i stelefonizowana. Początek XXI wieku - to kolejne lata rozwoju wsi, w której zmodernizowano budynek starej szkoły, zamienionej na świetlicę wiejską, wybudowano ujęcie wody, boisko ze sztuczną nawierzchnią, zmodernizowano remizę strażacką, wyasfaltowano drogi gminne.

LINKI

STATUT SOŁECTWA

TEKSTY ŹRÓDŁOWE

PRZYDROŻNE FIGURY

W PRASIE

SOŁTYSI I RADY SOŁECKIE

FOTOGALERIA

OSP

IZBA REGIONALNA

[wstecz]